Av Ragnar Ulstein Eg kjenner att den stemninga av håp og tru som Hans Rustad skriv glimrande om i sitt «julebrev». Kjenner den så vel frå ei tid som var under ein hardare himmel enn vår. Sommaren 1940. storma og erobra nazismens tropper det meste av det demokratiske Europa. Då sommaren var over var berre […]
For å lese denne artikkelen nå, må du bli medlem eller logge inn hvis du allerede er medlem. Artikkelen blir forøvrig frigitt 12 timer etter publisering.

Les også

-
-
-
-
-
-
-