Gjesteskribent

Bilde: Johan Christian Dahl: Utsyn til Fortundalen (1836)

Det er snart stortingsval, men mest ingen vil drøfte den viktigaste saka for landet.

Norsk kultur og demokrati er utvikla gjennom generasjonar:  Eit samfunn med grunnleggjande ytringsfridom og folkestyre, eit levande sivilsamfunn med lag og organisasjonar, kjenneteikna av friviljuge ordningar på alle område, – frå giftarmål til fagforeiningsmedlemskap. Flust med utdannings- og helsetilbod. Høve til kulturopplevingar for alle, frå den spedaste fløytelåt til dei største symfoniar. Allemannsrett på fjell og i skog. Med brukande velstand i landet og med trygg velferd og likeverd for alle – ja, kva meir kan me då be om?

Dei som trur at denne lykketilstanden vil halde fram automatisk, bør no løfte blikket ut over dagens partikrangel og sjå ein liten generasjon eller to fram i tida.

Eg trur ikkje det vert til framgang for norsk kultur og levemåte at Allah og hans drabantar ukritisk får gjera sitt inntog. I alle land påverkar dei premissane for læring, levemåte og lovverk. Beinhardt, og med langsiktige mål.

Med berre 1.3 born i snitt for kvar fødande kvinne i Europa, og med to og tre og fire gonger høgare snitt hjå dei som bankar på, er dette enkel matematikk. «Ola og Kari» har aldri vore over fire millionar, og er no på veg nedover mot tre. «Ali og Fatima» veks tilsvarande. På denne måten vert folket i Europa «skifta ut» på eit par-tre generasjonar.

Skal me applaudere denne utviklinga? Eller skal me bremse farten, slik at styresmaktene i Europa maktar å integrere nye etniske og religiøse grupper på ein fredeleg og god måte?

I sumar har det gått ein debatt om kva som er norsk kultur og norske verdiar. Det er ein start. Det er viktig å kjenne seg sjølv og sitt eige samfunn.

For min del veit eg kva eg ikkje vil kalle norsk kultur:

  • Underkasta kvinner
  • Tvangsekteskap
  • Polygami
  • Tildekking av jentebarn og kvinner
  • Gjengkultur og valdtekstbølgjer
  • Æresdrap
  • Sharialov
  • Sjå på kristne og jødar som vantrue
  • Sjå på islamkritikk som blasfemi
  • Sjølvsensur og redusert ytringsfridom
  • Yrkesforbod ved å ha «feil» meiningar
  • Einvegstoleranse
  • Ekstrem sosial kontroll
  • Klansamfunn
  • Halalslakting
  • Dødsstraff for trusfråfall, ateisme og homofili
  • Heilag krig (jihad) som plikt
  • Fiendskap mot forsking og vitskap
  • Underkuing av minoritetar
  • Segregert undervisning
  • Skjerming mot vertslandets kultur
  • Trugsmål og terror
  • Siste nytt: «Grooming» i Oslo?  (jf.Rotherham)
  • Osv. osv.

Dette vil berre rulle og gå. Svenske tilstandar neste. Så neste. Ingen akutte «tiltak» kan trumfe ny folkesetnad og medfølgjande tankeliv og haldningar.

Europa og Noreg står ved eit vegskilje.

Tenk deg om 11. september!

Hallgrim Berg