Av MARIELLE MINUTELLA

Då eg var barn, viste NRK ein barnedokumentar frå utviklingsland. Serien hadde ei nøytral stemme som forklarte at barna sov på sivmatter og måtte gå fleire kilometer for å hente vatn, -for «Slik lever dei der». Denne rolege, nøytrale stemmen tenker eg på når eg les korleis delar av det islamske barbariet blir framstilt i norske media, spesielt i Aftenposten, Dagbladet og Klassekampen. Hodesløret hijab blir ufarleggjort som «skaut», og advarslar mot islam blir dømt som krisemaksimering tatt heilt ut av lufta.

Har den europeiske kulturelle eliten auge å sjå med? Er det greitt at naboguten på 18 år er ei økonomisk investering for foreldra og blir gifta bort til ei medgift frå Tyrkia, -ikkje i Tyrkia, men her? Er det greitt at småjenter i barneskolen går i to lag med hodeslør, -ikkje i Somalia eller Pakistan, men her? Er det greitt at Storbritannia har offentleg godkjente Sharia-domstolar i sivile saker, -ikkje i Saudi-Arabia, men her i Europa?

Den offentlege norske (Venstre-)skolen blei skapt med den ideologi at alle skulle få ein sjanse til kunnskap og deltaking i det europeiske samfunnet uansett bakgrunn, alle skulle få ein sjanse til å verge seg mot overklassa sine forsøk på dupering. I den offentlege skolen i dag blir tvert i mot våre nye landsmenn handsama som ei segregert rase, – applaudert av islamistar som vil ha barna sine isolerte frå dekadente europearar, samtidig som dei nyter liberale velferdssamfunn.

Ei sak støttar eg islam-apologetane i : det er liten grunn til å framstille dei fleste muslimske kvinner som offer. Kvinner er ikkje pr. definisjon betre menneske enn menn, dei er med på unnfallenheita, feigskapen og kollektivismen på lik line med mennene sine. Ingen vaksne er uskuldige, -noke hijabforkjempande kvinner viste på 8. mars i år, og som norskislamske kvinner uttrykte på Facebook- hatgruppa mot Shabana Rehman.
Alle kollektivistiske tankeretningar har lojale kvinner i sine rekker. Eit klipp frå NRK («Tilbake til sekstitalet») illustrerer kollektivismen sitt vesen perfekt: ei norsk kvinne på husmorskolen blir intervjua om skolevalet sitt. Eit individ ville kanskje svart slik: «Eg går på husmorskulen fordi eg er glødande interessert i matlaging og husarbeid». Intervjuobjektet svarte derimot slik: «Eg går på husmorskulen, fordi det synst eg alle kvinner burde gjere». Slik er kollektivismen sin natur: han misliker dei som lever eigne liv, for dei avslører kor stort mennesket kunne ha vore.

«Kvinner løper også med», opprinnelig publisert i Aftenposten 28. desember 2009

Vi i Document ønsker å legge til rette for en interessant og høvisk debatt om sakene som vi skriver om. Vennligst les våre retningslinjer for debattskikk før du deltar 🙂