Kommentar

I eit intervju i VG, ein avisartikkel i Aftenposten og eit program i NRK har leiaren i Høgre, Erna Solberg, hevda at dagens hets mot muslimar kan samanliknast med hetsen mot jødane i 20- og 30-åra.

Dette er svært missvisande. I Norge vart jødane hetsa av folk frå eitt parti, Nasjonal Samling, grunnlagt 1933, som på sitt største hadde ein tilslutnad på 2.5 % . Partiet minka i slutten av 30-åra til ei lita sekt. I Tyskland var hetsen mot jødane sterk frå Hitler og hans regjerande parti,særleg etter 1933.

Hetsen mot jødane hadde ikkje si årsak i jødiske terroraksjonar. Der finst ikkje eitt eksempel på det. Hetsen var utslag av rasehat. Den hetsen fru Solberg hevdar er retta mot muslimar i dag har i all hovudsak si årsak i tusentals islamistiske terroraksjonar over store deler av verda. Hetsen i Norge – kanskje vi skal bruke ordet angst, har også lokale røter. Minst ein mann i Norge har politivern mot drap, etter at han trykte i si avis ei faksmile av den danske Jylandspostens karikaturteikningar av Muhammed. Slikt vern er nytt i vår rettsstat. Her fungerer den ikkje lenger. Små ekstreme grupper av innvandrarar eller deira etterkomarar i Norge eller andre vestlege land tar retten i eigne hender. Norsk presse utøver i dag sjølvsensur for sume ytringar eller teikningar av frykt for drapstruslar.

Det fanst som nemnt ingen militante jødiske grupper i mellomkrigstida. Den jødiske religion var og er ikkje ekspensjonistisk. Islams mål var og er verdsomfattande. Hetsen mot jødane var retta i mot eit lite, spreidd folk. Den påståtte hetsen mot muslimar vil vere retta i mot ei gruppe som tilhøyrer den nest største religionen i verda. Det gir muslimar i Norge og Europa ei kjensle av trygd som jødane ikkje hadde.

Hetsen mot jødane i Norge vart vondarta under nazi-Tysklands okkupasjon, i Tyskland og i alle tyskokkuperte land. Den nådde sitt fryktelege klimaks i Ausschwitz. Seks million jødar, blant dei 735 norske vart offer for jødehat. Aldri i historia har eit fredeleg folk lide slik lagnad.
I heile verda er det i dag ein beredskap mot terrorgrupper som i hovudsak opererer i Allahs ’s namn. Om der er hets mot muslimar – som Erna Solberg hevdar – så har den i tilfelle sin bakgrunn i tusenvis av terrorhandlingar i Allah’s namn. At denne hetsen, eller angsten i så fall, råkar den store massen av fredlege muslimar, er trist og urettferdig. Men å samanlikne dette med den dødelege hetsen mot jødane i 30-åra, som Erna Solberg gjer, viser mangel på kunnskap og innsikt i vår nære historie.

Ragnar Ulstein