Poesi

Eg stend her no,
ein broten mann.
Og attum ligg
mitt ungdoms land.

Min krins er trong,
min veg er vrang,
og fåe linor
auga sprang.

Du gjeng til andre
etter eld.
Men den vil slokna
ut ein kveld.

For anns manns røynsle
har ikkje verd
den stund du stend
for drege sverd.

Ditt hjartans ljos
i flar, i blund,
er alt du har
i dødens stund.

Olav H. Hauge